Februari 2011

Veranderingen, wat moet je er toch mee!!!

Een tijdje terug was ik binnen een organisatie aan het werk en de medewerkers denken daar nogal stroef. Wat bedoelt ze daar nu mee zul je misschien nu wel denken. Ken je dat, een medewerker denkt zelf dat hij heel flexibel is. Is toch goed voor zijn werkgever, doet zijn werk redelijk goed en wil nog best heel lang zo door gaan. Toch vrij makkelijk zo hé. We hebben daar een mooi woord voor: de automatische piloot. Het is dan boeiend te zien dat we dat zo noemen want een piloot, ook al vliegt hij op de automaat moet natuurlijk te allen tijde mee kunnen gaan in iedere verandering die er onderweg plaats kan vinden. We zagen dat een tijdje gelden ook weer bij de Australische vliegtuigmaatschappij Qantas. Je moet rustig en aquadaat kunnen reageren in een stresssituatie. Alle zeilen bijzetten om tot een goed eindresultaat te komen. In heel veel gevallen lukt dit gelukkig goed.

Wat is er voor nodig om tot een goed resultaat te komen?  

Ja alle zeilen bijzetten, maar wat betekent dit nu  dat concreet? Wat je denkt, is wat je krijgt. Wanneer de dingen al jaren hetzelfde zijn binnen een organisatie is er dan ook niet zoveel aan de hand. Maar wanneer er veranderingen komen werkt het niet meer. Hoe moet een medewerker mee gaan in een verandering die nodig is binnen een organisatie? Dat vergt nogal wat van iemand die stroef denkt. Dan mis je de flexibiliteit om goed en snel te kunnen schakelen. Wat voor de één voelt als een aardverschuiving is voor de ander een kleine verandering. Welk beeld heb je over veranderingen? En wat is nu waarheid? De waarheid is niet zo van belang, wel hoe jij er mee omgaat.
Hoe jij dus zult handelen in de praktijk komt voort uit hoe jij een beeld vormt over een situatie. Dit beeld wordt weer gevormd hoe jij over de situatie denkt. Heb je hem nog? Ik zal je een voorbeeld geven.

Wanneer je tijdens je afstuderen besloten hebt om te blijven werken bij het bedrijf waar je ook afgestudeerd bent en daar vervolgens na 15 of 20 jaar nog steeds zit en het je langzaam maar zeker toch ook nog gelukt is dat je je toch nog  enigszins opgewerkt hebt, dan heb je een beeld van jezelf dat je het best goed hebt gedaan.
Je zult mij nu ook niet horen zeggen dat dit ook niet het geval is. Ik wil je alleen wat proberen duidelijk te maken. In zo’n situatie leef je enorm vanuit je comfortzone, lekker veilig. Je weet wat je hebt en wat je de komende jaren hoopt te krijgen. Maar dan wordt er van hoger hand in één keer besloten dat er rigoureuze veranderingen plaats moeten gaan vinden.
Hoe ga je dit nu hendelen? Op deze manier waarschijnlijk niet, omdat je na je studie niet meer uit je comfortzone getreden bent.
Hoe dan wel?
Je werkgever en jij willen een goed resultaat, alle zeilen zul je bij moeten zetten en  op een andere manier naar de situatie gaan kijken. En dit is het moment waarop het vast gaat lopen bij veel mensen. Hoe kom je als medewerker eigenlijk over bij je leidinggevende? Wat voor een beeld hebben ze eigenlijk over jou? Je denkt wel dat je zo’n aanwinst bent voor de organisatie, maar het gaat niet alleen om kennis op vakgebied maar vooral de kennis die je hebt als mens, want dat is de fundering van waaruit je je vakkennis neer gaat zetten.

Heb je je ook ontwikkeld als mens of is dat een ondergeschoven kindje? Wanneer die twee niet synchroon lopen zul je vroeg of laat altijd door de mand vallen.
Je staande houden als vakmens en als individu komt naar voren bij (grote) veranderingen. Dan kan het één niet meer zonder het ander. Je vakkennis bijschaven is de dingen weten die in boeken op het schap staan, of te wel de wetenschap. Dat is van een andere orde dan jezelf als mens bijschaven in je manier van denken.
Want een piloot zal in een stressvolle situatie waarbij een grote verandering nodig is in zijn manier van handelen ( om misschien zelfs wel levens te redden) enorm gestretcht moeten zijn in zijn manier van denken.
Wat is dan zijn manier van denken?
Denken waarmee je bruggen kunt bouwen, nieuwsgierig zijn naar nieuwe prikkels, uitdagingen en veranderingen. Denken door altijd ergens een oplossing te zien. Denken door je alleen te richten op dat wat je  oplevert. En denken door alleen maar te doen wat nodig is voor de situatie. Dus door je vooral niet te laten verleiden door allerlei dingen wat niets met de situatie te maken heeft. Hiermee ga je de oude manier van werken als werknemer binnen een organisatie ombuigen doordat je open gaat staan voor alles wat komt zonder jezelf ook maar enigszins een drempel op te leggen.
Hiermee daag je jezelf uit om jouw mogelijkheden te gaan benutten die nu vrijwel ongebruikt liggen te wachten totdat jij ze eens een keer gaat aanspreken.

Gaat er bij jou al een belletje rinkelen? De telefoon lijkt van goud, maar is oud.
Jouw denken lijkt (nu) nog goud, maar bij veranderingen blijkt het oud.
Ik wens je heel veel succes bij iedere volgende verandering!!!